Archive | Αρχιτεκτονική RSS for this section

Ταξιδεύοντας στη Νέα Υόρκη (Μέρος Α)

Πόσες φορές έχετε αναρωτηθεί σε κάποιο ταξίδι σας «θα μπορούσα να μένω εδώ;»

Μετά από αυτή τη στιγμή ακολουθούν συνήθως μερικά λεπτά σκέψης. Μερικά μαγικά λεπτά.

Βλέπεις τον εαυτό σου σε τρίτο πρόσωπο να δουλεύει σε εκείνο το κτίριο, να παίρνει το τάδε τραμ/μετρό/λεωφορείο για να πηγαίνει σπίτι, να ψωνίζει σε αυτό το μάρκετ, να κάνει εκείνο το μικρό café στέκι του, να τρώει τις Κυριακές brunch σε εκείνο το γωνιακό, και να κάνει τις βόλτες του σε αυτή την παραλιακή/παραποτάμια διαδρομή ή σε εκείνο το καταπράσινο πάρκο.

Ολοκληρώνοντας τη φαντασιακή αυτή σκέψη αποζητάς το συμπέρασμα.

Θα μπορούσες εντέλει να μένεις εδώ;

Πέρα από τις προτιμήσεις του καθένα μας −να είναι κάπου όπου να μην κάνει υπερβολικό κρύο το χειμώνα, να είναι κοντά στην Ελλάδα, να μπορεί να συντηρεί ένα σπίτι μόνος του, να του προσφέρεται εργασία με προοπτική εξέλιξης, να είναι κάπου όπου να έχει ήδη φίλους κλπ− η αίσθηση οικειότητας είναι ένα χαρακτηριστικό που αδιαμφισβήτητα απογειώνει μια πόλη του εξωτερικού στις προτιμήσεις μας. Η ελευθερία στην κίνηση, όταν αισθάνεσαι δηλαδή να κυκλοφορείς στους δρόμους χωρίς ένα συνεχές αίσθημα «τουρίστα», πηγάζει από την οικειότητα που αισθάνεσαι με την αρχιτεκτονική και πολεοδομία της πόλης, το δίκτυο των μέσων μαζικής μεταφοράς της, τη γλώσσα και φυσικά τους ανθρώπους που μένουν εκεί.

Ταξιδεύοντας πρόσφατα στη μοναδική Νέα Υόρκη, η οικειότητα ήταν το πρώτο αίσθημα που μου δημιουργήθηκε. Παράλογο σκέφτηκα. Πρόκειται για μια τόσο διαφορετική πόλη, με πανύψηλα κτίρια, τεράστια οικοδομικά τετράγωνα, διαφορετικά υλικά και στυλ αρχιτεκτονικής, μια πόλη αχανής και απίστευτα πυκνοκατοικημένη.

Αυτή η διαφορά στην κλίμακα της αρχιτεκτονικής περίμενα να μου δημιουργήσει μια συνεχή αίσθηση «θεατή». Τι ήταν λοιπόν αυτό που έκανε την ανατροπή; Η απάντηση προέκυψε δυο τρεις μέρες πριν από την αποχώρησή μας, όταν περπατώντας, συνειδητοποιήσαμε πόσο στενοί ήταν οι δρόμοι (στενοί σε σχέση με την πλειονότητα των κτιρίων, η κορυφογραμμή των οποίων εξισωνόταν περίπου με το επίπεδο των σύννεφων). Δεν είχες να αντιμετωπίσεις λεωφόρους και δαιδαλώδεις σημάνσεις. Όταν λοιπόν κατάφερνες να ξεπεράσεις τη σχεδόν αντανακλαστική τάση σου να γυρνάς εντυπωσιασμένος το κεφάλι σου προς τα πάνω, αλλά απλώς κυκλοφορούσες στους δρόμους, περνούσες τα άσπρα φανάρια, μπαινοέβγαινες στο μετρό, χάζευες τις βιτρίνες, έτρωγες από τη μοσχομυριστή καντίνα μαζί με γιάπηδες και καθόσουν στις πεντακάθαρες πλατείες, αισθανόσουν μέρος αυτού. Η πόλη σε κέρδιζε, σε έκανε δικό της.

Ταξίδι στη Νέα Υόρκη

Ταξίδι στη Νέα Υόρκη(Συνεχίζεται…)

Advertisements

Τα νέα… διατηρητέα της Θεσσαλονίκης

Διατηρητέα οικοδομή, είναι δυνατόν να μην ξεχωρίζει μέσα κι έξω; θυμάμαι να λέω με περίσσια περηφάνια σε όποιον επισκεπτόταν το σπίτι όπου έχω την τύχη να μένω τα τελευταία χρόνια… Πριν από λίγες μέρες μια θυροκολλημένη ανακοίνωση στην είσοδο της πολυκατοικίας με έπιασε ελαφρώς εξαπίνης.

«Χαρακτηρισμός μεμονωμένων κτιρίων εντός του “Ιστορικού Τόπου” ως διατηρητέων μνημείων»

Τα νέα διατηρητέα της πόλης

Τα νέα διατηρητέα της πόλης

 

Η οικοδομή μου, λοιπόν, μαζί με άλλες περίπου 200 μεμονωμένες οικοδομές και σύνολα κτιρίων-καταστημάτων πρόκειται πολύ σύντομα να χαρακτηρισθούν διατηρητέα. Εξαιρετική πρωτοβουλία, ιδιαίτερα αν λάβει κανείς υπόψη του και την περίοδο που βρισκόμαστε, να δοθεί αυτή η σημασία, η πρέπουσα και καθυστερημένη κακά τα ψέμματα σημασία, σε ορισμένα αξιόλογα κτίρια της πόλης.

Στην επίσημη σελίδα του Δήμου μπορούν ιδιοκτήτες αλλά και λοιποί ενδιαφερόμενοι να ενημερωθούν για τους λόγους για τους οποίους το κάθε κτίριο θεωρείται ικανό να φέρει τον τίτλο του διατηρητέου.

Τα προτεινόμενα κτίρια χτίστηκαν μετά την πυρκαγιά του 1917, μια ημερομηνία ορόσημο για την ιστορία της πόλης. Τα περισσότερα παραδείγματα φέρουν εκλεκτικιστικά στοιχεία, αλλά και χαρακτηριστικά άλλων μεταγενέστερων ρυθμών της σύγχρονης ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής, όπως η Art Deco και η μοντέρνα αρχιτεκτονική. Τρούλοι, στοές, καμπυλωμένοι εξώστες, καθαρές γεωμετρίες και συμμετρίες, φουρούσια, μεταλλικά κιγκλιδώματα, έρκερ, οριζοντιότητες, κατακορυφότητες, προεξέχοντα γείσα, εξωστόθυρες, γλυπτικοί διάκοσμοι… Η πόλη ξαφνικά άρχισε να γεμίζει με ζωντανά παραδείγματα όλης της ιστορίας της αρχιτεκτονικής που σπουδάσαμε.

Π. Μελά 21 (προσωπικό αρχείο)

Π. Μελά 21 (προσωπικό αρχείο)

Λ.Νίκης 15

Λ. Νίκης 15 (προσωπικό αρχείο)

Τσιμισκή 59 (προσωπικό αρχείο)

Τσιμισκή 59 (προσωπικό αρχείο)

Αλ. Σβώλου 11 (προσωπικό αρχείο)

Αλ. Σβώλου 11 (προσωπικό αρχείο)

Ζεύξιδος 7 & Παύλου Μελά (προσωπικό αρχείο)

Ζεύξιδος 7 & Παύλου Μελά (προσωπικό αρχείο)

Πρακτικά όμως ο χαρακτηρισμός του διατηρητέου τι σημαίνει; Πώς θα υλοποιηθεί αυτή η πολυπόθητη «προστασία» τους; Μέσω ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης θα υλοποιηθούν επεμβάσεις για την αποκατάσταση τυχών στοιχείων που αλλοιώθηκαν με την πάροδο του χρόνου, θα απομακρυνθούν στοιχεία που θίγουν τον χαρακτήρα των όψεων των κτιρίων, θα αναδειχθούν όσα στοιχεία αποκαλύπτουν την κατασκευαστική λογική της εκάστοτε εποχής, και όλες οι εσωτερικές τροποποιήσεις θα πρέπει να πραγματοποιηθούν με μεθόδους και υλικά που να καθιστούν τις αλλαγές αναστρέψιμες.

Καρόλου Ντηλ 19 (προσωπικό αρχείο)

Καρόλου Ντηλ 19 (προσωπικό αρχείο)

Αλ.Σβώλου 9 (προσωπικό αρχείο)

Αλ.Σβώλου 9 (προσωπικό αρχείο)

Τσιμισκή 79 (προσωπικό αρχείο)

Τσιμισκή 79 (προσωπικό αρχείο)

Παύλου Μελά 46 (προσωπικό αρχείο)

Π. Μελά 46 (προσωπικό αρχείο)

Πολλά από τα προτεινόμενα προς χαρακτηρισμό κτίρια της λίστας είχαν επισημανθεί ως αξιόλογα από την ΕΠΑ (Επιχείρηση Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης) το 1983, αλλά δυστυχώς καμία ενέργεια προστασίας τους δεν πραγματοποιήθηκε. Μένει τώρα να δούμε τη διάθεση των ιδιοκτητών να συμμετάσχουν σε αυτή την πρωτοβουλία, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι κατεδαφίσεις αξιόλογων κτιρίων εξαιτίας της όχι μόνο ατομικής αλλά και κοινωνικής αδιαφορίας μας.

Π. Μελά 22 (προσωπικό αρχείο)

Π. Μελά 22 (προσωπικό αρχείο)

Τσιμισκή 81 (προσωπικό αρχείο)

Τσιμισκή 81 (προσωπικό αρχείο)

Π.Π.Γερμανού 26

Π.Π.Γερμανού 26 (προσωπικό αρχείο)

Κούσκουρα 7 (προσωπικό αρχείο)

Κούσκουρα 7 (προσωπικό αρχείο)

Αλ. Σβώλου 15 (προσωπικό αρχείο)

Αλ. Σβώλου 15 (προσωπικό αρχείο)

Λ. Νίκης 35 (προσωπικό αρχείο)

Λ. Νίκης 35 (προσωπικό αρχείο)

Π. Π. Γερμανού 37 (προσωπικό αρχείο)

Π. Π. Γερμανού 37 (προσωπικό αρχείο)

Τσιμισκή 83 (προσωπικό αρχείο)

Τσιμισκή 83 (προσωπικό αρχείο)

%d bloggers like this: