Ο φούρνος της πλατείας

1545785_1467049016910876_3790416655821133385_n

Δεκαπενταύγουστος…

… την περίοδο αυτή γιόρταζαν στην αρχαιότητα το νέο έτος. Η επιστροφή στον τόπο καταγωγής κάθε Αύγουστο, πέρα ​​από ένα άτυπο τυπικό, είναι κι ένας δείκτης του πώς μεγαλώνουμε και πώς κυλά ο χρόνος, καλοκαίρια μετράμε κατά βάθος…

Αυτό το καλοκαίρι ήταν μακράν το πιο δύσκολο των τελευταίων χρόνων, το ένιωθες, υπήρχε όμως και μια αίσθηση πως προσπαθούμε να πατήσουμε στα πόδια μας, να βρούμε μια βάση γερή. Αυτή ίσως να είναι και η βασική συνεισφορά της πρώτης φοράς αριστερά, γκρέμισε κάθε φαντασίωση και διάθεση να προσβλέπουμε σε ιδεολογίες ή σωτήρες. Μια τέτοια επιστροφή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σ’ ένα χωριό που δεν είναι βαμμένο αλλά ψηφίζει αντιπροσωπευτικά, εδώ μπορείς να τα δεις όλα, ακόμα και φωτεινές αχτίδες.
Κάπως ξαφνικά είχε πέσει η ιδέα να φτιάξουμε έναν ξυλόφουρνο στην πλατεία του χωριού, τα τελευταία χρόνια οι δραστηριότητες του συλλόγου έχουν ενταθεί, πολλοί είναι αυτοί που έχουν επιστρέψει ως σώματα, ως σκέψη, ως έσχατη ελπίδα ή λύση. Κάθε έργο έχει ένα επιπλέον νόημα πέρα από το πρακτικό, και ο φούρνος ήθελε να ανάδειξει όχι μόνο την παραγωγή, τα προϊόντα του χωριού αλλά και την κοινότητα, το χωριό πέρα από τη μορφή, ως συνθήκη, ως τρόπο ζωής.
Τα προβλήματα των χωριών είναι πλέον θέμα χώρου, χ απόσταση από το γιατρό, ψ δρομολόγια λεωφορείου την εβδομάδα. Ο φούρνος δεν έμοιαζε ως αίτημα αυτής της προβληματικής, ήταν όμως εντυπωσιακό με πόσο ενθουσιασμό δέχθηκαν την ιδέα και την ολοκλήρωσαν με οικειοθελείς συνεισφορές και εργασία, παρ’ όλες τις δυσκολίες. Ο φούρνος αλλάζει τη βάση του προβλήματος, το χωριό δεν είναι ένας χώρος, είναι ένας τόπος.
Η Ελλάδα πεθαίνει έλεγε ο Αγγελόπουλος… Η Ελλάδα αλλάζει; Η Ευρώπη θα αλλάξει; Το μέλλον πάντα φτιάχνεται με τα ερείπια του παρελθόντος και η Ελλάδα η σημερινή δεν είναι η Ελλάδα που βγήκε από τη δίνη του πολέμου και του εμφυλίου αλλά από τη δίνη της αστικοποίησής της, τα «ερείπιά» της είναι το περιβάλλον της, η φυγή των σπουδασμένων. «Ερείπιο» είναι ο πολιτισμός μας, ιδιαίτερα αυτό το ερείπιο είναι το βασικό χαρακτηριστικό της Ευρώπης, το πολιτισμικό προβάδισμα της Ευρώπης είναι η μόνη υπεροχή της μέσα στο παγκόσμιο − να μη χάσουν αυτές οι λέξεις το νόημα τους! ‘Ετσι θα πάμε μπροστά. Να μη χάσει το χωριό το νόημά του, να μη γίνει ένα εργοστάσιο τροφής, ένα εργοστάσιο τουρισμού, αλλά να παραμείνει χωριό, για να μπορεί έτσι να προσφέρει την καλύτερη τροφή και τις πιο δυνατές εμπειρίες.

Σίγουρα υπάρχουν πολλά ερωτηματικά για το αν υπάρχει και τι είναι αυτό το πολιτισμικό προβάδισμα. Δεν είναι τόσο εύκολο να εξηγηθούν όλα αυτά και να τα συζητήσουμε εν συντομία, άλλωστε γι’ αυτό γράφουμε στο logopoli. Εδώ στο χωριό, παρότι ολοκληρώσανε τον φούρνο με εντυπωσιακή ομοψυχία, δεν έχουν βρει ακόμα πώς θα χρησιμοποιείται, άλλοι μιλάνε για την πρωτογενή παραγωγή, άλλοι επισημαίνουν την αξία του για το χωριό στην πολιτισμική, κοινωνική του διάσταση, στη σταθερότητα της οικονομίας του… Η όσμωση συνεχίζεται και ο φούρνος ετοιμάζεται να ψήσει για το πανηγύρι! Μια νέα περίοδος αρχίζει.

Σας αφήνω… άρχισε και το τραγούδι!

Τον χειμώνα ετούτο άμα τον πηδήσαμε…

Advertisements

Tags: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: