Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;

http://images.elculture.gr/photo/Beforelight%20at%20Onassis%20Cultural%20Center%20~667715-316-1(1).jpg

Μερικές φορές νομίζω ότι γράφω σαν να κρατάω σημειώσεις, σαν να μην θέλω να ξεχαστεί ότι συμβαίνει αυτή την περίοδο… κάτι που θέλω να επισημάνω από την κρίση που περνάμε είναι οι διάφορες προσπάθειες με ελάχιστα ή καθόλου χρήματα, οι οποίες παρόλα αυτά θέλουν να φέρουν μεγάλες αλλαγές στην πόλη. Κυρίως ως προς την οικειοποίηση του δημόσιου χώρου.
>Ένα ωραίο παράδειγμα γνωστό και στο εξωτερικό είναι η οδός Πιττάκη. Μια ανοιχτή πρόσκληση καλούσε κάθε ενδιαφερόμενο να καταφθάσει στο καθορισμένο ραντεβού μαζί με ένα παλιό φωτιστικό. Το άμεσο αποτέλεσμα, η εικόνα: ένα φωτεινό «ταβάνι» και η όλη φάση του ραντεβού. Ο απώτερος στόχος, να βγει από την αφάνεια το μικρό αυτό κάθετο δρομάκι της Ερμού.
>Ωραία είναι και η πρόταση που βραβεύτηκε με το βραβείο ουτοπικής πρότασης για την πεζοδρόμηση; της Πανεπιστημίου. Μέσα από την δυνατότητα που δίνεται σε κάθε ενδιαφερόμενο να υιοθετήσει ένα κομμάτι δημόσιου χώρου, ο στόχος είναι να μειωθεί η υφιστάμενη αδιαφορία για τον δημόσιο χώρο. Ουτοπικό;
>Επίσης θα πρέπει τιμητικά να αναφέρουμε το πάρκο της Ναβαρίνου που άνοιξε τον κύκλο τέτοιων δράσεων και μιας ολόκληρης σειράς αυτόδιαχειριζόμενων πάρκων.
>Θέλω επίσης να αναφέρω τους Atenistas κυρίως για την επιμονή τους να παραβλέπουν τις διαστάσεις (x y) που έχουν τέτοια εγχειρήματα και την εμμονή τους σε μια απολιτίκ θεωρητική προσέγγιση. Αυτό εκδηλώθηκε ξεκάθαρα όταν έκαναν μια επέμβαση στο Κολωνάκι!
Θα περιμένω στα σχόλια να προσθέσετε και άλλα παραδείγματα…

Είχα κι εγώ την τύχη πριν δύο χρόνια να συμμετέχω στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση μια μικρής πλατείας που ολοκληρώθηκε με λίγα χρήματα αλλά με συλλογική δουλειά ακόμα κι από την πιτσιρικαρία της πλατείας. Το συναίσθημα που πήρα δεν ήταν μια αβίαστη χαρά αλλά πλήρωση, το συναίσθημα που παίρνεις όταν προσπαθείς, κόντρα σε όλες τις δυσκολίες.

Θα μπορούσαμε να υποψιαστούμε πολλούς λόγους που εξηγούν τέτοιες δράσεις. Θα ήθελα να επισημάνω έναν, την ανάγκη να εκβιαστεί ο ερχομός μιας εποχής, τις σημασίες που αποκτά ο δημόσιος χώρος τα τελευταία χρόνια. Αν τώρα ψάχνετε κι εσείς τους λόγους, απλά να αναφέρω ότι δεν είναι ελληνικό φαινόμενο αλλά αφορά περίπου όλες τις “δυτικές” χώρες.
Κλείνοντας θέλω να σας παραπέμψω στο προηγούμενο ποστ που επίτηδες ήρθε χρονικά τόσο κοντά σ’ αυτό, γιατί νομίζω ότι είναι μια καλή συνέχεια αυτών εδώ των σκέψεων.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: